Oo, napahiya ako. Pero alam mo ‘yun? Sa sobrang kahihiyang ‘yun, hindi ko na kinakailangang mag-memorize ng formula — dahil hanggang ngayon, tandang-tanda ko ang quadratic equation. Pati na rin ang itsura ng crush kong tumatawa sa akin.
Pero hindi ako sumuko. I raised my hand, confident na magaling akong mag-recite.
Lumapit si Ma’am Cruz sa board at sumulat: “Solve for x: 2x² - 5x + 3 = 0” sariling karanasan anekdota halimbawa nakakatawa
Kung may isang bagay na sigurado ako sa buhay, ito ay ang maging handa sa kahihiyan — lalo na kung ikaw ay isang kilalang “maarte” at “perfect attendance” na estudyante. Oo, ako iyon. Hanggang sa dumating ang araw na pinatunayan kong hindi perpekto ang mundo, at ang utak ko pala ay may sariling iskedyol ng bakasyon.
Si Ma’am, napapikit. Huminga nang malalim. Tapos sabi: “Nice try, pero ang totoong sagot ay x = 1 at x = 3/2. Umupo ka na, at bili ka ng bagong calculator — o bagong utak.” Oo, napahiya ako
Ang paksa: . Quadratic equations. Kabisado ko na ‘to, sabi ko sa sarili ko.
Tapos, may isang classmate na bulong: “Beh, hindi ‘to The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy .” Pati na rin ang itsura ng crush kong tumatawa sa akin
Oo, mga kaibigan. Hindi ko na-save ang formula. Hindi ko alam kung bakit. Siguro na-delete ng universe ang math skills ko para turuan ako ng leksyon sa humility.