Movie In Marathi ((link)) -

मराठी चित्रपटसृष्टीने नेहमीच वास्तवदर्शन, सामाजिक बांधिलकी आणि मनोरंजनाचा समतोल साधला आहे. ‘श्यामची आई’ असो की ‘सैराट’, ‘दुनियादारी’ असो की ‘नवरा माझा नवसाचा’ – प्रत्येक चित्रपट हा एक काळ, एक भावना आणि एक वेगळीच संस्कृती आपल्यापर्यंत पोहोचवतो. आजच्या या ब्लॉगमध्ये आपण मराठी चित्रपटांच्या त्या जादूचा उहापोह करणार आहोत, जी प्रेक्षकांना नाट्यगृहात बांधून ठेवते आणि पडद्यावरच्या व्यक्तिरेखांशी आपले नाते जोडते.

तुमचा आवडता मराठी चित्रपट कोणता? कमेंट करायला विसरू नका. movie in marathi

मराठी चित्रपटांची सर्वात मोठी ताकद आहे ती त्यातील आणि प्रांजळपणा . दादा कोंडके यांचे विनोदी अवतार असोत, की अशोक सराफ यांचा हास्यकल्लोळ, सुहासिनी देशपांडे यांच्या सश्रद्ध व्यक्तिरेखा असोत, की उर्मिला कानिटकर यांचा करारी डोळ्यांचा खेळ – हे कलाकार आपल्याला कधी ‘कलाकार’ वाटलेच नाहीत. ते आपले ‘काका’, ‘आई’, ‘बहीण’, ‘मैत्रीण’ वाटू लागले. उदाहरणच द्यायचे झाले तर ‘सैराट’ मधील परश्या (रिंकू राजगुरू) आणि अर्ची (अक्षया बोडस) यांचे प्रेम आपल्याला गावोगावच्या तरुण प्रेमकथांची आठवण करून देते. ज्यांनी ‘आम्ही दोघी’

आजचा मराठी चित्रपट तंत्रज्ञानाच्या बाबतीत कोणत्याही हिंदी किंवा आंतरराष्ट्रीय चित्रपटापेक्षा कमी नाही. नागराज मंजुळेंची ‘फॅन्ड्री’ या चित्रपटाने जागतिक स्तरावर मराठी सिनेमाची वेगळी ओळख निर्माण केली. ‘मुंबई-पुणे-मुंबई’ मधील शहरी संस्कृतीचे चित्रण असो की ‘बकेट लिस्ट’ मधील मैत्रीचे गोड बंध – तंत्रज्ञानाने कथाकथनाची क्षितिजे विस्तारली आहेत. 4K रिझोल्यूशन, ड्रोन शॉट्स आणि डॉल्बी अॅटमॉस साउंडने मराठी चित्रपट पाहण्याचा अनुभव नाट्यगृहात सुरेख बनवला आहे. movie in marathi

मराठी चित्रपट म्हणजे केवळ दीड-दोन तासांचे मनोरंजन नाही. ते आपल्या संस्कृतीचा, बोलीभाषेचा, पोशाखाचा, खाण्यापिण्याचा, आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे आपल्या ‘माणूसपणा’चा आरसा आहे. जेव्हा आपण एखादा मराठी चित्रपट पाहतो, तेव्हा आपण फक्त कथा पाहत नाही, तर एका प्रवासात सामील होतो. तो प्रवास असतो ‘आपल्यापुरता’, ‘आपल्यासाठीचा’.

मराठी चित्रपटांनी सामाजिक प्रश्नांना कधीही टाळले नाही. ‘समना’ पासून ते ‘कचरा लिंबू’ पर्यंत, ‘देऊळ’ पासून ते ‘न्हाई’ पर्यंत – प्रत्येक चित्रपटाने एक प्रश्न विचारला आहे. वैशिष्ट्य म्हणजे हा प्रश्न प्रेक्षकांवर ओरडून न विचारता, गंमतीशीर संवाद, अप्रतिम संगीत आणि नाट्यमय क्षणांतून मांडला जातो. विनोदी चित्रपटांचा राजा म्हणजे दादा कोंडके, ज्यांनी ‘आम्ही दोघी’, ‘बायकोचा भाऊ’ सारखे चित्रपट देताना कौटुंबिक विनोदाबरोबरच तत्कालीन सामाजिक विसंगतीवर टीका केली.