Garfield Shqip «Working»

Për të përfunduar ditën, Jon dhe Garfield u nisën drejt sheshit të Skënderbeut. Nën dritat e ndritura të trëndafilave, ndodhi një shfaqje muzikore të folklorit shqiptar. Garfield, i habitur nga ritmi i “valcës”, filloi të “valojë” (në vetvete) me gjunjëzat e tij të mbushura me “krem”. Jon, duke e parë këtë spektakël të çuditshëm, qeshi dhe i tha: “Garfield, ti je më i mirë se çdo këngë popullore!”

Kur mbrëmja u shtrëngua, Garfield u ul në një stol të vjetër në një kafene të ngjashme me “Mali i Kafshëve”. Ai hapi një biskotë, shikoi nëpër dritaret e qytetit dhe thirri: “Më shumë krejt, më shumë krejt!” – duke përfunduar një aventurë që, megjithë të gjitha “Më shumë” e thashë, e la në zemër të tij një kujtim të ëmbël për Shqipërinë. Edhe një mace e njohur botërore mund të gjejë gëzim dhe shaka në çdo qoshe të botës – nëse ka biskota të mira dhe shoqëri të ngrohtë. Shpresoj të kënaqë këtë histori “Garfield shqip”! garfield shqip

Një mëngjes të ftohtë dimri, Jon Arbuckle vendosi të bëjë një udhëtim surprizë me Garfield në kryeqytetin e Shqipërisë – Tiranën. Pas shumë “Më shumë gjellë!” që i përcente Garfield, Jon e paketoi bagazhet dhe mori avionin drejt Ballkanit. Për të përfunduar ditën, Jon dhe Garfield u

Më pas, Jon dhe Garfield vizituan Parkun e Madh të Tiranës, ku u takuan me një grup të vogël kafshësh të rralla: një lepur i bardhë, një pëllumb i zi, dhe një qeni i vogël me një çorape të kuqe. Garfield, duke u përpjekur të jetë i sjellshëm, i dha lepurit një “punch” (një copë biskote). Pëllumbi, i habitur, e pa si “Garfield i vërtetë” – “Më shumë kafe, më shumë krejt!” – dhe e ndihmoi atë të gjejë një vend të qetë ku mund të piqej në dritën e diellit. Jon, duke e parë këtë spektakël të çuditshëm,

Garfield, me një shikim të këndshëm, iu përgjigj: “Më shumë peshk… apo më shumë krejt!” (që, sipas tij, do të thotë “më shumë gëzim!” në shqip).

Mëngjesi, Jon vendosi të shkojë në Bllokun e ri, një lagje e gjallë ku ndodhen kafenet, dyqanet e librave dhe galeritë e artit. Garfield, duke ecur me hap të ngadalshëm, ndaloi përpara një dyqani të quajtur “Mëkat i Dëgjuarit”. Pasi hyri brenda, u përball me një raft të mbushur me libra të çuditshëm, por më shumë e rëndësishme – një raft me “kafshë të shijshme”.